Güncel Sayı: 73. Sayı / Güz 2026
İçindekiler
- Neoliberalizmin sonu mu? - Mustafa Yalçıner
- Neoliberalizm ve türkiye’de devletin dönüşümü - Nuray Sancar
- 1985 Sonrasında ABD-Israel ittifakının ekonomi politiği - Hüseyin Sinan Güler
- Paul Mason ve Post-Kapitalizmi - Fulya Alikoç
- Modern ütopyacılık olarak Post-Kapitalizm - Ahmet Cengiz
- Post-Kapitalist bir varsayım: İşin sonu - Arif Koşar
- Tekno-feodal akıl üzerine eleştiri - Evgeny Morozov
- Boş zaman tartışması ve Fuchs’un dijital emek teorisi - Engin H. Deniz
- Marksizm ve revizyonism - Vladimir İlyiç Lenin
- Jineoloji: Eleştirel bir analiz-2 - Fulya Alikoç
- Ekim devrimi’nin 109. Yıl dönümünde, eskimeyen tartışmaya notlar - Yusuf Akdağ
- Anıtkabir’den ATO Congresium’a: Koç’un yüzüncü yılı ve sermaye-iktidar ittifakının yeni fotoğrafı - Ekin Bal
- Nato Zirvesi, NATO 3.0 ve Türkiye - Ali Yaşar
- Rant ve bir inşaat sahası olarak Türkiye – 3 - Sinan Araman
“Davranışını her duruma göre belirlemek, günün olaylarına ve küçük politikaların sürekli değişip durmasına uyum sağlamak, tüm kapitalist sistemin, tüm kapitalist evrimin temel özelliklerini ve proletaryanın birincil çıkarlarını unutmak, bu birincil çıkarları o anki gerçek ya da varsayılan avantajlar uğruna feda etmek —revizyonizmin politikası budur. Ve tam da böylesi bir politikanın doğasından apaçık anlaşılacağı üzere, revizyonizm sonsuz çeşitlilikte biçimler alabilir; az çok “yeni” her mesele, az çok beklenmedik ve öngörülemeyen her gidişat, temel gelişim çizgisini sadece önemsiz bir ölçüde ve çok kısa bir süre için değiştirse bile, her zaman kaçınılmaz olarak o ya da bu türden bir revizyonizme mahal verecektir.”
Lenin, Marksizm ve Revizyonizm