Türkiye İşçi Sınıfı

Sanatçının toplum içerisindeki konumu ya da sanatçının “ne” olduğu tartışmaları genelde maddi ve somut koşullar üzerinden değil, daha manevi, soyut ve dünyevi olana aşkın bir yerden tartışılmaktadır.

Bilim mefhumu zihinlerde farklı biçimlerde yer alırken, bilim insanı tipolojisinde de benzer bir durum söz konusudur. Bu tipolojide yer alanlardan kimisinin -uzay araçları üreten bir şirketin CEO’su gibi- “bilim insanı” olmakla uzaktan yakından alakası yoktur, kimisi ise “ekranların sevilen yüzü” haline gelmiş

Göç bir yer değiştirme hali olarak, tarihsel süreçte de önemli dönüşümlerden geçmiştir. Toplumların hemen hepsi için göç etme tanıdık bir eylemdir. Göçmen işçilik ise kitlesel olarak 16. yüzyıl başlarında İngiltere’de ortaya çıkmıştır. Toprak sahiplerinin “çitleme” adı verilen, mülkün sınırlarını belirleyerek ortak topraklara

Türkiye’de son yirmi yılda uygulanan bölgesel yatırım teşvik politikaları, sanayi tesislerinin ülke geneline yaymayı hedeflemiştir. Son dönemlerde bu politikalardan en fazla etkilenen bölgelerin başında, tarihsel olarak sanayileşme oranı diğer bölgelere göre daha az olan Doğu ve Güneydoğu Anadolu[1] gelmektedir. Bu bölgelerde teşviklerle

İşçi sınıfı uzun dönemdir mutlak anlamda bir yoksullaşma süreci yaşıyor. Ücretler sistemli bir biçimde baskılanırken, bu, temel tüketim maddeleri başta olmak üzere her türlü mal ve hizmet fiyatlarının serbestçe belirlenebildiği bir denklemde gerçekleşiyor. İşçi sınıfı, özellikle genç kuşakları, emek aleyhine oluşan bu

Gündelik dilde “kadın işçiler” ile “işçi sınıfında kadınlar” dendiğinde belirgin bir fark gözetilmiyor olabilir; her ikisinde de hâlihazırda ücret karşılığı çalışmakta olan kadınların kastediliyor olması muhtemeldir. Ancak işçi sınıfı en geniş ekonomi-politik anlamıyla sömürülebilir emek gücü kütlesi olarak tanımlandığında kapsam biraz farklılaşır.

Bu yazı, Türkiye işçi sınıfının 2023 seçimleri sonrasında belirginleşen ekonomik ve siyasal dönüşüm bağlamında ortaya çıkan mücadele biçimlerini, sınıf içi çelişkileri, öncülük krizlerini ve örgütlenme arayışlarını Marksist bir sınıf perspektifiyle çözümlemeyi hedeflemektedir. İşçi sınıfının yalnızca ekonomik çıkarları için değil, toplumsal çelişkileri kavrayıp

İşçi sınıfının kapitalist toplumdaki rolü ve tarihsel misyonunu tartışan burjuva sosyolog ve postmodern ideologlarının savları, tüm çeşitliliklerine karşın, esasta iki ögenin birbirinden ayrılması üzerinden yükselmekte. Bu iki öge, işçi sınıfının kapitalist üretim ilişkilerindeki konumu (üretim araçlarından yoksunluğu ve emek gücünü satma zorunluluğu