Çin Kapitalizmi

  Son derece zengin verileriyle tablo ortadayken, yanlışlığı bir yana, Rusya’nın “kapitalist bir ülke olduğu” ama “zayıf ekonomisi” ve “yetersiz sermaye ihracı” nedeniyle “emperyalist olmadığı” görüşünün kanıtı olarak iddia edilenlerin hiçbirinin Çin açısından geçerliliğinin iddia edilemeyecek olması, Çin’e olumlu yaklaşanlarla “ilgisizlik” pozisyonunda

21. yüzyılın ilk çeyreğinde, dünya kapitalizminin ikinci en büyük ekonomisi ve emperyalistler arası rekabetin en önemli güçlerinden biri olan Çin’i “sosyalist” ya da “sosyalizmi inşa yolunda ilerleyen büyük bir güç” olarak görüp gösterenler sadece Çin’in ve ÇKP’nin yöneticileriyle sınırlı değildir. ÇKP’den

Çin, son birkaç on yıldır kaydettiği muazzam ekonomik büyümeyle iktisaden nasıl bir toplum olduğu yönünde de bir dizi tartışmaya yol açtı, açıyor. Sorular; ülkenin sosyalist mi, kapitalist mi olduğu, sosyalizmden kapitalizme geçiş evresi mi yaşadığı, bir zamanlar sosyalist olup da 1970’lerin

İktisatçı Michael Roberts[1] Çin’i şöyle değerlendiriyor: “Çin, bırakın emperyalist bir ekonomi olmayı, kapitalist bir ekonomi bile değil (Carchedi & Roberts, 2021). Marksist terminolojide, bir ‘geçiş ekonomisi’, yani kapitalizm ile sosyalizm arasında, ancak muhtemelen sosyalizme doğru gidiyor. Bu geçiş, sermaye ve onun

Temmuzda arka arkaya önce Şanghay İşbirliği Örgütü (ŞİÖ), arkasından ise NATO toplantıları vardı. İki toplantı da, yeniden paylaşım mücadelesinin sertleştiğini, dünyanın giderek daha fazla gerilmekte olduğunu yeniden kanıtlar nitelikteydi. NATO’yla karşılaştırıldığında henüz siyasal-askeri yönü öne çıkmayan daha gevşek bir örgütlenme olan